Nu de eerste emoties en mijn 25ste verjaardag gepasseerd zijn is het tijd om even terug te blikken op mijn Belgisch kampioenschap sprint (750m zwemmen- 20km fietsen- 5km lopen) in Vilvoorde afgelopen zondag.

De zenuwen waren toch wel voelbaar de ochtend van het Bk. Maar met heel veel zin keek ik uit om hier aan de start te staan. Mijn doel was hoog, winnen! Zoals velen onder ons staan we met die intentie aan de startlijn.

Om 14:30 gingen de dames van start. Met een bakkende zon boven ons en drukkende warmte waren de wedstrijd omstandigheden een stukje zwaarder.

Het zwem onderdeel verliep redelijk. Met het bewust minderen van zwem hoeveelheid deze winter kon ik geen top top zwemnummer verwachten. Ik had wel een klein gaatje op Hanne de vet en dit mocht niet gebeuren. Ik moest mee zijn op de fiets. Anders zou ik alleen komen te zitten en dit zou een pak zwaarder zijn. Ik snelde naar T1 toe en deed de wissel van m’n leven. Dit zorgde ervoor dat ik de 10 tal seconden op Hanne goed maakte en we met 3 dames naar de leidster reden.

Jolien die uit het zwemmen komt had een voorsprong maar alleen is het altijd een stukje moeilijker. Eenmaal met 4 probeerden we zo veel mogelijk samen te werken om de voorsprong op een achtervolgen groepje te vergroten. Zelf had ik de 1e van 3 ronden geen super benen maar stilaan kwamen ze er door. Voorsprong vergroten lukte ons maar samen werken was een stukje moeilijker..
een sterke Hanne de Vet op de fiets was merkbaar.

Eenmaal in de laatste ronde richting wissel voor het lopen viel alles stil.

(Synchroon afstappen met Vetje, wij doen da gewoon)

Uit frustratie (zei ze zelf😉) stormde Hanne als een speer de T2 uit en starte onze 5km afzien richting finish.

Ik probeerde Hanne op de hielen bij te houden en ook Jolien kwam sterk over in het lopen. Ik probeerde me tactisch te plaatsen achter de 2dames maar tot M’n frustratie voelden mijn benen niet aan zoals afgelopen week, waar ik sterke tijden kon afwerken op piste en woensdag nog een straten loopje van 3,5km afwerkte. Na een 2tal km kwam Jolien op zetten en versnelde, ik kon volgen maar het voelde zwaar aan in de benen. Op dat moment haakte Hanne af en wist ik dat aanklampen de opracht was.

Na de eerst ronde van 2,5km versnelde Jolien een 2e maal licht berg op richting brug, alles in Mn hoofd en ziel zei -komaan Charlotte, laat ze niet weg lopen. Laat aub geen gat vallen- maar alles in mijn lichaam zelf zei nowp, not gonna happen. En zo nam ze enkele meters. Die meters koste mij de titel waar ik zo hard op gehoopt had.

Ik probeerde de afstand zo klein mogelijk te houden maar ook Hanne deed dit op mij. Met nog een 200m te gaan had ze het gat op mij terug dicht gelopen en er kwam nog een flinke sprint aan te pas richting finish. Gelukkig zei M’n lichaam daar wel -GO CHARLY!-
En na een goed uur zat het er op. Een 2e plaats op 20’ van de Belgische titel.

Het was pijnlijk omdat ik een veel beter loopnummer verwacht had. Ik voelde dat er meer inzat maar door samenhang van bepaalde zaken in de laatste week kwam ik 1 versnelling en wat frisheid te kort.
Had je me vorig jaar gezegd dat ik 2e of 3e zou worden had ik hier zeker voor getekend. Maar dit jaar kon ik er veel moeilijker mee leven.

We blijven gewoon goed trainen en we focussen op volgende doelen.
Bedankt aan iedereen om voor me te supporteren en aan iedereen de me een schouderklopje gaf de afgelopen dagen.

-> zie deze prachtige wedstrijdschoentjes dankzij tuning center hulste en Saucouny!

Ook wel ik graag lieven Bike repair van Kortrijk even bedanken om mijn fiets tip top in orde te zetten.
En tricoo voor de nieuwe wedstrijd en training zwembrilletjes te voorzien.

Ook alle clubsponsors die me ELKE DAG helpen een betere athleet te worden (inclusief mijn trainer!)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *