De kop is er af!

Na een lange (winter) voorbereidings periode kon ik gisteren mijn eerste wedstrijdkriebels grotendeels al wat kwijt!


1mei -zoals gewoonte- wedstrijd in Doornik. (Waar we 2jaar terug een beetje onze start misten van het T3 circuit konden de itc girls het deze keer zonder pech of blessures anders afmaken..)

Op het bk ploegen zijn er enkele dingen heel belangrijk:


– Je bent 1 team en je helpt elkaar waar mogelijk.. Dit begint al aan de start door Jonie even een handje te helpen met het verwijderen van de hartslagband. Als je “all out” gaat hoef je niet te weten hoeveel die tikker slaat, gewoon dood gaan ๐Ÿ˜‰.


– groepsfoto’s.. Er zijn er nooit genoeg!


– parcour goed overlopen zodat niemand een boei’ke minder doet tijdens het zwemonderdeel!


– markeren wie bij jouw team hoort. Iedereen moet mee uit da water..


– als get lastig hebt, zet je dan schoon int rijtje, Ine pakt toch de kop awe het volk naderen ๐Ÿ˜˜ (Ma tegen wind ook ze.)


– ploegen triathlon is ook afspreken om niet te snel te starten na het fietsen.. Om dan als een kieken zonder kop en vol enthousiasme die wissel uit stormen.


– maar dan wijselijk Ine de kop geven (aangezien dat toch zo een show beeste is ๐Ÿ˜) Alsook de volle 5km Jonie motiverende woorden toeroepen. -ONE TEAM-

Na het fietsen bleken we in een -toch wel onverwachte- 3e positie te zitten, maar 185 zat ons op de hielen. Na 2,5km lopen lagen we 15″ voor. Met nog 2,5km te gaan telde elke stap en elke zucht. Alsook elke motiverende boodschap om die tikker van Jonie aan 1000 toeren te laten draaien!
“Kga moeten kotsen”, hoorde ik Jonie de laatste meters roepen. Ma das al nie erg want als ge da nie voelt ga je niet all out.
“Doetda maar aan de meet” riep ik terug wanneer we onze laatste stappen richting de meet maakten.


– Met een laatste eindsprint en schoone lachen vo de foto๐Ÿค” Werden met op 5″ 3e!! Wat een top prestatie van het volledige team!




– nog een foto’tje voor(kant) en achter(kant) want de sfeer dat goed! En eentje van het podium erbij. Die chickies van EFC-ITC, ze kunnen er wat van!

En last but not least, moraal van ons verhaal: BITE HARD en alles is mogelijk. Tis aan de meet dat telt๐Ÿคœ๐Ÿผ

Bedankt aan het volledige team: Maura, Delphine, Ine, Jonie en mezelf.
Bedankt aan de fotografen van dienst: Driest Verhelst, Elena Debouck, Patty Ramon.

En vooral bedankt aan de sponsors die dit TOP!team ondersteunen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *