Zaterdag 9 September was het de laatste individuele race van onze T3 series in België

Zoals velen weten (en ook te lezen valt in mijn verslagjes) was het mij nogal een seizoen tot nu toe..
Met nog een 2 tal races op de planning was het seizoen stilaan afgesloten in mijn hoofd. Ik had een rot seizoen achter de rug, de kans dat het plots nog zou draaien was klein en de mentale moed zat laag.

Na een rit van 2 uur en half kwamen we toe in de Vlaamse Ardennen. Tussen 15u en 15u45 was het mogelijk de fietsronde te verkennen. Het weer was al een hele dag: regen gieten, beetje zon, regen gieten, .. Natuurlijk was het juist regen gieten als wij het parcour aan het verkennen waren. Dit was goed omdat we op die manier wisten hoe gevaarlijk het zou zijn indien de wegen niet droog waren als de wedstrijd startte. Nadeel, lekker nat tot op het vel en nog even wachten tot de start. Door het extreem slechte was mijn zin voor deze wedstrijd toch wel even ver weg, (waarom weer triatlon?.. haha). Omdat we allemaal goe zot zijn ja!

De start van het zwemmen was een 4tal km naar beneden (de aanloop strook die wij vlak na het zwemmen omhoog zouden moeten met een gemiddeld stijgings percentage van 4.6%), nog eens sorry aan mijn liefje die in de regen helemaal te voet naar beneden gekomen was om vervolgens direct terug omhoog te moeten aangezien we al zouden starten. Jaja, de supporters zien ook hard af! Maar dit wordt enorm geapprecieerd..


Tussen de donkergrijze regenwolken kwam af en toe eens een regenboog piepen..

Vlak voor de start zag je in de vallei alle regendruppels vallen op het water met de meest adembenemende achtergrond om vervolgens een regenboog over onze startlijn te zien verschijnen.
Het bracht een klein glimlachje op mijn gezicht en we waren klaar voor de start.
Ik plaatste mezelf naast Jolien Vermeylen en Margot Moerman om zo goed weg te zijn in de start.
Goed weg was ik wel maar mijn zwemmen zit niet op top niveau, ik train er ook niet naar de laatste maand dus de power is wat weg.. Samen met Kiara lenaertz in de zij en Katrien Verstuyft in de voeten kwam ik als 3e uit het water met een verschil op Jolien en Margot. Met een goeie wissel kwamen we al snel bij het duo en kwam Katrien ook de kop overnemen.

Het was nu of nooit, 3.5km omhoog en je lost hier NIET Charlotte !! Waar ik andere wedstrijden moeite had om diep te gaan vlak na zwemmen was ik vandaag in staat om de beentjes hard te laten pieken. Het was enorm afzien en overnemen was op die moment niet mogelijk. Eenmaal boven dacht ik een seconde, goed Charlotte we zijn er. Maar na een kort stukje afdalen werd ik er onmiddellijk aan herinnerd dat het parcours in La Roche deze gedachte vandaag niet zou toestaan. KNAL omhoog opnieuw… Ik nam even over en Kiara ook en opnieuw een klim omhoog. De verzuring ging nooit weg, ik maakte en korte beweging achter me om te zien hoe Kiara zat en er was een half metertje tussen.
Een 500tal meter verder was het gat gevallen en Katrien deed er een stampje bij.

Met 2 waren we weg voor nog 1,5 ronde van 7.1km. De 2e ronde heb ik zo goed mogelijk geprobeerd een iets wat comfortabeler gevoel te vinden want de 5.1km lopen was al helemaal niet “mijn parcours” ( ook nog deftig omhoog en naar beneden).

Door het stevige fietsen kwamen we met 2 de wissel binnen met een minuut en een half voorsprong op het achtervolgend groepje. Maar Oei, waar waren mijn voeten naartoe? :p . Door het koude weer had ik natuurlijk geen gevoel meer in de voeten. Wat het ook direct een stukje moeilijker maakt om te starten met lopen en een normaal loop gevoel te vinden. De eerste ronde bleef de afstand tussen Katrien en mij vrij klein maar de 2e ronde verloor ik al snel wat meer.

Dat Katrien te snel voor me ging zijn wist ik al maar ik liep 2e.. met een goed gevoel en een mooie voorsprong!
Met regenbogen rond om mij was ik eindelijk aan het genieten van wat ik mezelf vandaag cadeau gedaan had.

Deze wedstrijd liet mij heel even alle tegenslagen van afgelopen seizoen vergeten.
Deze wedstrijd liet mij heel even terug herinneren dat ik toch nog trots op mezelf mag zijn.
Maar deze wedstrijd liet mij vooral weten dat het helemaal niet uitmaakt hoeveel bakken water het mag gieten en hoe grijs en miezerig alles eruit mag zien, 1 straaltje zonneschijn kan genoeg zijn om een pracht van een regenboog creëren ..

Ook nog een super proficiat aan Ine, Sofie en Maura om te blijven gaan tijdens deze wedstrijd, het bracht ons team in de running voor podium in de einduitslag. Ook bedankt Katrien om het tandvlees van tussen mijn tanden te halen op de fiets!

Bedankt aan mijn Club en coachen rond mij om mij doorheen dit seizoen te steunen.
Bedankt aan mijn vriendin om altijd in mij te geloven en mij een pep-talk te geven voor de race.
Bedankt aan alle sponsors van de club om mij te laten racen met optimaal materiaal
en nog 1tje specifiek vandaag, Bedankt aan DE WASBEER om partner van EFC-ETC te zijn, wij konden zeker en vast gebruik maken van uw diensten na La Roche aka: Fland’Ardenne.

One Comment on “Fland’Ardenne in La Roche

  1. ❤️ Je bent en blijft een topper… deze wedstrijd was inderdaad symbolisch voor je seizoen… het weer toch! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *