Afgelopen zaterdag startte ik op de eerste kwart triathlon van dit seizoen.
Alsook mijn aller eerste maal in Brugge

Na een maandje up & down en sukkelen met de gezondheid startte ik dus zonder enige verwachtingen aan mijn wedstrijd.
Het was ook niet het droom weer voor een triatleet die op Brugse kasseien een groot deel van het parcour diende af te leggen.
Een klein half uurtje voor de start kwam de regen met bakken uit de lucht. Gelukkig konden we al snel de reitjes in springen en waren we van de regen niet veel meer gewaar.

We gingen een 3tal minuten na de mannen van start. Dus alles moest snel vooruit gaan van de scheidsrechters. Eenmaal het startschot ging merkte ik al snel dat Hanne de Vet en ik alleen op kop lagen. Met een soepele frequentie zwommen we zij aan zij bij elkaar mee. Mijn gedachten stonden vooral op het fietsonderdeel om daar zo stek mogelijk te kunnen rijden. Sinds de T3 ploegen wedstrijd had ik geen enkele wedstrijd nog een goed en krachtig gevoel op de fiets dus dit wilde ik graag terug vinden.

Ik probeerde dan ook niet te forceren in het zwemmen maar het lukte me toch de laatste meters om op een relaxte manier enkele meters te krijgen op Hanne. Na een goeie wissel startte ik met enige voorsprong in het fietsen. Het nadeel van slechts 3′ na de mannen te vertrekken is dat we al in het zwemmen tussen hen terecht kwamen. Maar wat nog meer frustrerend is, is dat we tijdens het fietsen ook tussen mannen zitten.

Als ik met het fiets onderdeel van start ging waren er 3 mannen in mijn buurt ook net met hun fietsonderdeel begonnen. Op het smalle jaagpad zat ik helemaal in de focus om het gaatje op Katrien zo lang mogelijk te houden. Met een tempo rond de 38km/u constant links tegen wind waren we vertrokken. 1 van de 3 mannen was direct weg, met de andere 2 daarin tegen was het blijkbaar een kat en muis spel met mij erbij. Dus hier mijn frustraties, open een bloot… Als de eerste vrouw over komt, wees als man niet in uw ego geschopt en kom niet direct weer over na enkele seconden om dan niet van me te kunnen wegrijden. Ik hield mijn power traps eventjes in om op de reglementaire 10m afstand te komen tussen mijnVOORWIELen het VOORWIEL van de voorliggende. Je bent als athleet bezig met achter je komt vooral en ik wou dus ook niet mijn tempo telkens met 2km/u laten zakken omdat de mannen voor mij niet verder weg konden rijden. (zie reg. nr 5.1 a)I : Een athleet mag een andere athleet niet hinderen!). . Als ik zelf het tempo op kop nam kwamen de mannen toch terug over me voor enkele minuten.

Ik weet dat de referee die mij de kaart gegeven heeft duidelijk overtuigd was vanaf de eerste seconde dat ik op ‘4m’ aan het stayeren was. Maar dit niet onmiddellijk kon zeggen door de cameraploeg moto die naast mij reed. Mijn mening? Het zou HEEL DOM zijn als je eindelijk eens een goeie prestatie kan neerzetten en met een camera in de neus die alles vast legt om te gaan stayeren..
Een 2e maal kwam de ref naast me en zei dat het mijn laatste verwittiging was dat ik niet mocht stayeren. Dit bracht voor mij de grote verwarring. Maar ik probeerde me zo snel mogelijk terug te focussen op mijn wedstrijd. Na een 22-25 tal km kwam machine Katrien over me. Stukje door de polders met vrij wat bochten kon ik de afstand tussen ons beperkt houden. Slechts de laatste 15km met wind slaagde Katrien erin om nog eens stukje harder door te stampen een mooie voorsprong te maken.

Toen ik na de 45km met een gem. snelheid van +- 39km/u de wissel binnen kwam liep ik zij aan zij met Katrien (die blijkbaar wat tegenslag met de schoenen had als ik me niet vergis). Na een snelle wissel kom ik de wisselzone/school buiten. Op dat moment lopen er 2 mannen met fiets in de hand voor me en staan er organisatoren te roepen op ons, fietsers rechts aanhouden, loopster hier rechts en dan links aanhouden, LINKS AANHOUDEN!! ik snelde dus de wissel uit naar rechts rekening houdende met alles wat op die moment aan het gebeuren was en had dus nooit de penalty box zien staan die recht voor me lag op dat moment. In de resterende 10km passeer je in Brugge blijkbaar ook niet meer de penalty box (misschien voor de toekomst een penalty box ergens rond de grote markt plaatsen?!) dus was het voor mij al gedaan. (al was ik het mij op dat moment nog niet direct gewaar). De eerste ronde kon ik sterk standhouden maar de 2e ronde merkte ik al snel dat ik afgelopen maand veel heb moeten inboeten aan kracht en andere zaken die ervoor zorgen dat je een volledige 10km lopen kan volharden na een 45km niet-stayer fietsen. De laatste 3km waren voor mij te veel, ik voelde de benen onder mij ontploffen en toen snelde Hanne de laatste km over mij. Bij deze nogmaals proficiat met jou sterke wedstijd Hanne !!

Ik was super gelukkig met mijn 3e plaats en mijn goed gevoel over het algemeen in deze wedstrijd. Ik ging nog op de foto samen met Katrien en Hanne maar toen kwam het vreselijke nieuws, Charlotte je bent gediskwalificeerd ..

De tranen rolden uit mijn ogen.
Ja ik ben hard gekwetst. En ik wou dat de ref de pijn in mijn hart kon voelen op dat moment. Hoeveel frustraties en pijn er al door mij gegaan zijn de afgelopen maand(en). Die eerst licht gecompenseerd werden door mijn 3e plaats in Brugge maar zonder enig medeleven of flexibiliteit van me werden afgenomen. Alle uren hard werk en alles wat je hier in steekt van tijd, energie, emoties, …
Ik probeerde nog te overleggen met de ref, maar hier viel niet mee te praten. Enkel de hoofdref toonde enig medeleven maar aan het besluit viel niets meer te veranderen. Ondanks dat de 4e dame, Joke coysman een 3’30 achter mij finishte en de penalty van 2′ dus niets aan de uitslag zou gewijzigd hebben.
Niet enkel zag ik €400 voor m’n neus voorbij glippen wat als niet verdienende athleet mooi megenomen is.
Vooral de teleurstelling die opnieuw door mijn lichaam ging, het eindelijk beter gevoel dat direct weg was en de erkenning van een verdiende 3e plaats waren de zaken die me nog enkele dagen nadien traantjes lieten opwellen.

# Het mag mijn jaartje niet zijn blijkbaar.

Bedankt aan de mensen rondom mij voor de steun.

One Comment on “Brugge, onterecht

  1. Dat de organisatie eens bezint over het aantal deelnemers. Of speelt inschrijvingsgeld een rol. Ikzelf zal nooit deelnemen in Brugge wegens teveel volk op te smal parcours

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *