Het seizoen 2017 is enkele weken geleden in Herderen van start gegaan,

Aan gebrek van tijd en prioriteit komt er nu pas aan blogje online (shame on me)
Maar trainen, part-time werken en mijn studies toegepaste psychologie via afstandsonderwijs nemen al mijn tijd en energie in beslag.

Team triathlon Herderen,
Een lange tocht naar de andere kant van belgië voor een west-vlaamse triathlete. Alle geluk keek ik erg uit naar de eerste wedstrijd van het seizoen. Aangezien dit in ploegverband was loste de druk ook iets meer voor mij. Want alle aandacht is namelijk verdeeld over nog 4 andere athletes 😉 .

We gingen eerst van start met het zwem onderdeel. Door een vroege seizoenstart en het koude water buiten werd de zwemproef hier in het zwembad afgelegd. Een goede tactiek en afspraken waren van belang hierbij.

Maar na het zwemmen konden we al snel zien dat we op een laatste en 7e plaats geëindigd waren. Maar met een goed team en een goeie mindset is alles altijd mogelijk.

Een kleine 2u na het zwemmen ging onze wedstrijd verder met het fiets- en loop onderdeel. Hier startte dus ook onze inhaalproef. Het team met de snelste zwemtijd ging als eerste van start +30″ extra tussen elk team. als laatste waren wij aan de beurt. Met veel mikpunten die we voor ons zagen bleef het toch enorm zwaar. Vooral de hevige wind gaf ons die dag niets cadeau.

Door een blessure aan mijn knie en het bewust temperen van fietskilometers afgelopen maanden wist ik niet goed waar ik met mijn fietsonderdeel ging staan. Ik nam snel de kop in het begin van fietsen om te zien hoe mijn gevoel zat. Als snel kwam ik tot de conclusie dat dit toch wel stukje beter zat dan verwacht en moest maura in de 1e ronde van de 4 lossen op die fiets. (Super gedaan toch en een goed groote deel van de 1e maal tegen wind op jou genomen). op het einde van elke ronde zaten er ook een 2tal stevige klimmetjes in die toch ook wel in de benen kropen.
Naar het einde van de 2e ronde moest ook Delfien lossen op de fiets, iets wat zowel zijzelf als wij niet direct verwachte, maar het stevig optrekken van ons kanon Ine voelde iedereen wel even pieken in de billekes.

Toen waren we nog met 3,

De laatste 2 rondes van het fietsen waren we nog met 3 en ondertussen hadden we al enkel teams onderweg kunnen inhalen. Met de start van laatste ronde zaten we nog 2 team op de hielen, of zeg ik beter, – op de wielen. :p – Deze teams had ook x aantal 30″ extra tussen + sneller zwemtijd.
Dit wou zeggen dat we op een 2e positie zaten op het einde van het fietsen!

Super, great team.
Een wissel en daar gingen we dan, het laatste onderdeel 5km lopen starten. Op enkele seconde van een 1e plaats met z’n 3.
MAAR, met z’n 3 wilt in de team triathlon bij de vrouwen ook zeggen dat er niemand meer mag afvallen. Want dit zijn de regels.
De vrouwen teams MOETEN met minstens 3 dames samen over de finish komen.

Ook het loopparcour was nog pittig met een stuk grasveld, stukken golvend op en af, een 180° keerpunt en vlakke wind terug, enkele kort 90° bochtjes kort na elkaar en enkele trapjes omhoog. Maar we vertrokken alvast op een goed tempo.

Toen sloeg het noodlot toe. Karolien schreeuwde langs ons oren dat er iets in haar voet knakte. Al snel vertraagden we ons tempo om te zien hoe erg de schade was, aan de mankende looppas van Karolien te zien kon dit geen goed nieuws zijn. We besloten ook wijselijk als team om haar te laten stoppen. Geen enkele wedstrijd is een volledige seizoen out waard. Dus ook wij stopte heel even het lopen. Maar al snel moedigde ik mijn resterende teammate Ine aan om onze wedstrijd ook af te werken als training.

Mijn eerst volgende wedstrijd is met mijn franse club in Duinkerke en ik had graag even een 5km lopen in wedstrijd in de benen gehad. Eventjes door die muur gaan. Want je bent er toch altijd even uit na een seizoenstop en de heropbouw. + Wij rijden niet zomaar eventjes 4 uur om dan een wedstrijd te stoppen hé 😉

Het was ondanks de dikke pech een super wedstrijd, een toffe sfeer en een goeie spirit.
Helaas heeft ons T3 circuit in België geen systeem die ervoor zorgt dat elk team 1 vrijkaart krijg voor de minste prestatie tijdens het hele jaar. Dit zorgt ervoor dat onze podiumkansen op het einde van het seizoen, jammer genoeg, grondig slinken.

Maar als we iets weten van onze wedstrijd, moed geven we nooit op tot het einde van de race en alle zetten gezet zijn.

Bedankt aan Dirk voor de richtlijnen, alles tijdens het wedstrijdverloop en steun nadien.
En een extra merci aan mijn vriendin OShin en aan mama Daisy (en alle anderen natuurlijk ook) die een hele nm in de ijzig koude wind stonden te supporteren!

En merci aan Svennson voor de beste recovery uitvinding ooit!
Tortitos time !!!

One Comment on “Season start 2017, met T3 Teams Herderen

  1. Met veel plezier kampioentje van mijn leven

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *