Review van het BK Kwart in Izegem:
Nu de teleurstelling deels isdoorgespoeld wordt het tijd om een verslagje te schrijven.

Op 15 augustus zou het een belangrijke dag voor mij geweest zijn, (zoals elk jaar, maar dit jaar net iets specialer aangezien het een Belgisch kampioenschap was voor de thuisclub)

Ik had er enorm veel zin in. Voor wedstrijden in België ben ik meestal ook meer zenuwachtig dan internationaal. Maar ik had het beter onder controle omdat ik echt wel uitkeek naar deze wedstrijd.

Het zwemmen heb ik zeer tactisch aangepakt. Aangezien voluit doorzwemmen mij niet meer voordeel zou geven heb ik hier goed over nagedacht en naast sofie gaan liggen. Zo kon ik haar misschien meenemen tijdens het fiets onderdeel. Ik lag in de oksel van Valerie Barthelemy en kon zo makkelijk volgen, af en toe een een blik onder mijn oksel door om te zien waar sofie lag en de andere. Ik zag Sofie niet ver achter na 750m ongeveer en heb toen eventjes laten uitzakken zoadat sofie misschien terug de voeten kon nemen. Dit was net iets te ver, vervolgend heb ik opnieuw geprobeerd naar de 1e te zwemmen maar het gat bleef zo goed als gelijk. Op de fiets zijn Valerie en ik de eerste 2-3 km niet voluit gegaan en sofie kon al snel aansluiten. Zo begonnen we aan een eerste 20km goed samen ronddraaien. met veel wind was dit nog redelijk pittig maar voelde mij wel goed op de fiets.

Maar na een 20 km had Ine samen met Christine Verdonck aansluiten en kort daarna ons ijzersterk fietskanon Sara van de vel die eventjes 2′ goed maakte op de fiets.

Zodra ik van de fiets kwam voelde ik geen al te frisse benen die al moeite hadden om in de wissel ine te volgen tot bij de loopschoenen. Ik probeerde ontspannen en soepel te volgen achter Ine en Sofie maar na een dikke kilometer voelde ik dat de benen er niet al te snel zouden door komen om dit ritme te houden.

Jammer want dit zou niet mogen, al zeker niet op een Belgisch kampioenschap. De benen werden enkel maar erger. Met tranen in de ogen probeerde ik aan te klampen als Louise VDB over mij kwam maar geen enkel tempo kon nog aangehouden worden door de benen. Langzaam voelde ik mijn benen verstijven door melkzuur en elke stap werd zwaarder om op te tillen. Sinds een week al last van de bovenrug en moeilijker ademen (maar ik ben erger gewoon van astma als ik klein was dus geen excuus voor mij) maar hierdoor kon ik gewoon niet meer ontspannen lopen op dit punt in de wedstrijd. Alles viel tegen tijdens het lopen. punt

Met pijn in mijn hart stapte ik (of rolde mss eerder) uit de wedstrijd in de armen van mijn vriendin. Als ik terug denk aan de wedstrijd voel ik nog steeds een enorme teleurstelling.
Op een BK, Voor zoveel volk, voor mijn thuisploeg en vrienden en familie die speciaal afkwamen om mij te zien. Kon ik het niet waarmaken om mijn wedstrijd op een mooie manier te beeindigen.

Bij deze denk ik dat het belangrijkste vermeld is..

Ik wil Sofie Hooghe feliciteren met haar Belgische titel. Ook Ine Couckuyt met een prachtige wedstrijd die de eer van de club hoog hield en een titel U23. Als ook Sara van de vel met een super sterke wedstrijd (amai die fietsbenen) en alle andere atleten natuurlijk ook.

Ik wil mijn club bedanken.De eerste tot de laatste persoon bedanken die geholpen heeft om dit prachtig evenement op poten te zetten.Iedereen die een handje heeft toegestoken. En alsook de sponsors die dit mogelijk maakten

Ook wil ik iedereen bedanken die me achterna nog berichtjes gestuurd hebben als steun. Heel mij enorm veel deugd gedaan !!
Topsport zijn up’s and down’s maar de mensen die mij blijven steunen en motiveren in de down’s en nog steeds trots op mij blijven liggen me nauw aan het hart! Bedankt.

En op naar de volgende ..
#efcitc

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *